ترانه "تصور کن" سیاوش قمیشی را خیلی دوست دارم . به گمانم در میان انبوهی از بیهوده هایی که هر روز به گوشمان می خورد، شنیدن چنین ترانه ای یک هدیه بزرگ هم به گوش مان باشد، هم به دل مان و هم به هنر متعالی. "تصور کن" را اینجا گوش کنید ...و یا اینجا (ترانه شماره چهار از آلبوم روزهای بی خاطره) /ا
ترانه بسیار قشنگیه... من هم غرق لذت میشم از شنیدنش
پاسخ دادنحذفyek sal dir ahango kashf kardi sal e pish in moghe ahang gol karde bod
پاسخ دادنحذفسلام محمد عزیز نوشته پایینی ات خیلی تحت ناثیر قرارم داد . گاه تو زندگی بقول خودت یک مشت آهن و پلاستیک چقدر برای آدم معنی پیدا میکنه بخاطر تمام خاطراتی که همیشه قسمتی ازش بوده . چقدر قشنگ توصیف کردی ...اشک تو چشمهام جمع شد . ماهم یک ماشین پژوی آبی متالیک داشتیم که دزدیندش و بعداز مدتها اسکلتش یه جایی ته یک دره پیدا شد ...چه خاطرات که با اون ماشین نداشتم . سبز باشی .
پاسخ دادنحذفنمیدونم چرا نمیشه کامنت گذاشت ...دوبار کامنت گذاشتم و هر دوبار ناپدید شدند .
پاسخ دادنحذفسلام محمد عزیز . اولین باری که شنیدمش گریه امانم نداد . و هنوز هم وقت شنیدنش بغض می کنم . تصوراتی که سیاوش زمزمه شان می کند آرزو های هر انسانی ست که زندگی را دوست دارد و به زندگان احترام می گذارد ... به روزم و منتظر .
پاسخ دادنحذف