... و من
گوزنی که میخواست
با شاخهایش قطاری را نگه دارد.
- غلامرضا بروسان
[این عکس غلامرضا بروسان است و همسرش، گویا هر دو به نماز ایستادهاند؛ میان درختانی. مجله اندیشهپویا در ش۹۳ این عکس رو منتشر کرده. بروسان، همسر شاعرش و دخترشان، ۱۵ آذر ۹۰ در سانحه رانندگی از دنیا رفتند.]
**
اگر مُردم
بر میگردم
و تو را چون رودخانهای از نمک مینوشم
**
به بروسان، شعرها و روایت مرگش که فکر میکنم، دلم سخت ِ سخت میگیرد.
من اگر مُردم، کلمات مرا فراموش نکنید.
جامعهای که در آن جرم است اگر برادر، خواهر، فرزند یا همسر یک مجرم باشی،
جامعهای که در آن برخی از مردم خوشبختترند به دلیل این که اصلا فکر نمیکنند،
جامعهای که در آن برخی از مردم خوشبخت نیستند چون آن چه را که فکر میکنند میگویند،
مملکتی که همسایگانش جغرافیا را لعنت میفرستند،
مملکتی که در آن بزدلها خوشبختتر از شجاعتپیشگان هستند،
مملکتی که به سفارشینویسهای بیاستعداد جوایز ادبی میدهد،
مملکتی که از تمام شهروندانش میخواهد دیدگاههای یکسانی در فلسفه، سیاست خارجی، اقتصاد، ادبیات و اخلاق داشته باشند،
یک کشور منزوی،
مملکتی که حکمرانانش معتقدند هیچ چیز مهمتر از باقیماندنشان در قدرت نیست،
جامعهای که بسیار غمگین است،
مملکتی که معتقد است خودش به تنهایی میتواند بشریت را نجات دهد،
«مملکتی که بر اساس «مادامی که میترسند، بگذار از تو متنفر باشند» حکومت میکند»
مملکتی که در آن تاریخ در خدمت سیاست است،
مملکتی که گدا دارد،
مملکتی که به هیچ وجه دوست ندارد شهروندانش روزنامههای قدیمی را بخوانند.
**
لِشک کولاکوفسکی یادداشتی دارد که طی آن نشانههای «مملکتی که سوسیالیست نیست» را لیست کرده؛ حدود ۸۰ نشانه آورده که ۱۵تای آنها را بالا خواندید. متن کامل را میتوانید در شماره ۸۹ مجله اندیشه پویا (صفحه ۱۱۲) بخوانید.
**
لشک کولاکوفسکی (۲۳ اکتبر ۱۹۲۷ – ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۹) فیلسوف و متفکر لهستانی است که بیشتر بهخاطر شناخت و نقد مارکسیسم در دنیا شناختهشده است.
حاتم قادری:
«جلال اهل اندیشه نبود. جلال اهل اعتراض بود، دوست داشت اصطلاح و ترمی را بگیرد و از تولید به مصرف برساند ]مثل: غربزدگی[ ... کار بلندمدت نمیخواست بکند. در آن فضا کسانی که میگفتند باید کار فرهنگی بلندمدت بکنیم، مورد تمسخر قرار میگرفتند ]...[ همان زمان که جلال غربزدگی را مینوشت کتاب "مرجعیت و روحانیت" منتشر شد که مجموعهای از مقالات بود و به نظرم کتاب بسیار موثری در بحثهای معرفتی بود. آقای مطهری در مقالهاش در این کتاب بحث فوقالعاده مهمی میکند و میگوید چرا فتوای مرجعی که برای روستاست، بوی روستا میدهد و فتوای مرجع شهری، بوی شهر میدهد. روی این ایده سالها از زاویههای مختلف میتوانید کار کنید و حرف بزنید تا به حل یک بحران معرفتی منتهی شود اما در فضای ]کتاب[ غربزدگی همه این بحثهای معرفتی فوت شد و به هوا رفت به دلیل رادیکالیسم سیاسی که ایجاد شد.»
مجله اندیشهپویا، ش۸۸، ص۷۵
مجله اندیشهپویا (ش ۸۸) ترجمه بخشی از خاطرات اخیراً منتشر شده توماس ال. آهرن (رئیس ایستگاه مخفی سیا و گروگان ۱۳ آبان ۵۸ در سفارت آمریکا در تهران) را منتشر کرده که او در آن نوشته "حسین" (بازجوی او) او را مدام تهدید به اعدام و نمایش صحنه اعدام به خانوادهاش میکرده و او را با شلنگ پلاستیکی زده بوده. او نوشته که پیش از آزادی، حسین از او عذرخواهی و اظهار پشیمانی کرده و خواسته که او هم در جبران او را بزند اما به جای شلنگ پلاستیکی یک طناب نخی سبک به او میدهد که البته گروگان آمریکایی فقط چند ثانیهای به او خیره میشود و بعد، بازجو حسین اتاق را ترک میکند.
شخصا تا کنون درباره شکنجه گروگانهای آمریکایی چیزی نخوانده و نشنیده بودم.
- Thomas Ahern
"دارون عجماغلو" (نویسنده کتاب «چرا ملتها شکست میخورند؟») در مقالهای که ترجمه آن در شماره ۸۸ مجله "اندیشهپویا" چاپ شده، نوشته:
«ترامپ در ایالتهای تعیینکننده از رئیسجمهور فعلی آمریکا جو بایدن پیش است. واضح است که چیزی در جمهوری آمریکا فاسد شده است. ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوریاش تهدید بزرگتری برای دموکراسی خواهد بود تا دوره اول [...] آمریکاییهای که هنوز به دموکراسی اعتقاد دارند باید واقعیت ترامپ را افشا کنندو سخت بکوشند تا مانع بازگشت او به قدرت شوند اما برای این کار باید در نسبت با کارگران و نیازهایشان پذیراتر و پاسخگوتر باشند و این شامل کارگرانی هم میشود که از جهانیسازی و تحولات فناوری چندان سودی نبردهاند و در همه موضوعات اجتماعی و فرهنگی با ما همنظر نیستند.»
دارون عجماغلو یادآوری کرده درآمد افراد بدون تحصیلات دانشگاهی طی حدود چهل سال گذشته، به قیمت ثابت، کمتر شده و این افراد بیشتر حامی ترامپاند.
