تا بچه بودم آرزو می کردم که کاش آدم بزرگ بودم ! می دانستم که اگر نمیرم این آرزو محقق خواهد شد. و خب شد. حالا اما می دانم حتی اگر زمین هم به آسمان برود (یا آسمان به زمین بیاید) دستم به گذشته نخواهد رسید! عجب چیزی است این گذر زمان ... این خاطرات بازنیافتنی ... /ا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر