درین شب ها

برای م. امید

.

درین شب ها،

که گل از برگ، و برگ از باد و باد از ابر می ترسد.

درین شب ها،

که هر آیینه با تصویر بیگانه ست

و پنهان می کند هر چشمه ای

سِرّ و سرودش را

چنین بیدار و دریا وار

تویی تنها که می خوانی.

.

تویی تنها که می خوانی

رثای قتل ِ عام و خون ِ پامال ِ تبار ِ آن شهیدان را

تویی تنها که می فهمی

زبان و رمز ِ آواز ِ چگور ِ ناامیدان را.

...

.

شفیعی کدکنی

1346.6.22
متن کامل(+)

.

.