«نجوا» چه کلمه خوبی است برای توصیف یک حال خوب؛ راز-گویی است، ابراز نیاز و مرور قربت است، به آرامی؛ شانه به شانه سکوت، حتی با یک نگاه یا به شوقِ کنار؛ نجوا با خودت، با دوستات که این دومی راه به «مناجات» میبرد اگر که دوست «معشوق» باشد در دور یا نزدیک، در خفا یا عیان، یا همانی که صدایش کردهاند: «یا رَفیق مَن لا رفیق لَه.» جمع خوشی و خوبیهای عجیب است این «نجوا».
و حاشا که یک سویه باشد؛ حتی شده در خیالْ پاسخی هست هر نجوایی را.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر