پیام نوروزی اوباما؛ از غرور تا حسرت

پیام روز گذشته رییس جمهوری آمریکا، باراک اوباما، به مناسبت عید نوروز، یک حس دوگانه عجیب را باعث می شود؛ از یک سو حسی غرورآمیز وقتی رییس جمهور کشوری مهم چون آمریکا چنین باوقار از سابقه درخشان میهن مان سخن می گوید: "نوروز تنها بخشی از فرهنگ نام آور شماست. هنر، موسیقی، ادبیات و نوآوری شما جهان را به دنیایی زیباتر و بهتر تبدیل کرده است" و سپس حسی حسرت آلود، وقتی که اوباما می گوید: "کسانی هستند که اصرار دارند ما را بر اساس اختلافاتی که داریم معرفی کنند". این حس حسرت و اندوه وقتی دوچندان می شود که صدا و سیمای جمهوری اسلامی از سر ضعف از پخش حتی خبر صدور چنین پیامی طفره می رود در حالی که رییس جمهوری اصولگرای خودمان در خود آمریکا به راحتی در مقابل هزاران چشم و گوش و دوربین، سنگین ترین تهمت و ناسزاها را نثار دولتمردان آمریکایی می کند و مدعی می شود در ایران آزادی مطلق وجود دارد! واضح است اگر مردم باشعور فرض می شدند، اجازه پیدا می کردند خود درباره محتوای پیام اوباما قضاوت کنند. /ا
اقدام رییس جمهوری آمریکا ستایش برانگیز است اما این که چنین فرصتی از طرف جمهوری اسلامی مغتنم شمرده شود یا نه، مساله ای جداست. می شود تصور کرد در بیرون از مرزها، از تل آویو گرفته تا لابی های خرید و فروش تسلیحات و پادگان اشرف و گروه های ریز و درشت خشن اپوزیسیون، چه افرادی بر اوباما خشمگین شده اند اما این مردم ایران اند که تاوان استراتژی "لزوم وجود یک دشمن دائمی برای متحد نگه داشتن هوادارن و سرکوب منتقدان" و هم نوایی و جوسازی مخالفان فرامرزی عادی شدن روابط ایران و آمریکا را می پردازند. در اینکه در رفتار متقابل ایران و آمریکا باید به نفع دو ملت تغییراتی مهم رخ دهد، شکی نیست و چنین پیامی البته می تواند سرآغاز مناسبی برای تغییر همزمان در هر دو جبهه باشد. /ا
*
زیباترین جمله پیام اوباما این جاست؛ به چند بار خواندنش می ارزد: "معیار سنجش این بزرگی، بزرگی حقیقی ملت و تمدن ایران، داشتن توانایی برای ویران کردن نیست، نشان دادن توانایی شما برای ساختن و آفریدن است". /ا