۱۳۸۹ خرداد ۱۰, دوشنبه

روزی "احمق" می شوند


خبر / بی بی سی - کماندوهای اسراییلی در کشتی های حامل مواد امدادی برای نوار غزه پیاده شده اند و منابع اسراییلی از احتمال کشته شدن بیش از ده تن در این عملیات خبر داده است. در عملیات واحدهای هلی برد ارتش اسراییل که به منظور جلوگیری از حرکت این شناورها صورت گرفت، تعدادی از سرنشینان کشتی های امدادرسانی زخمی و کشته شده اند. عملیات ارسال مواد امدادی برای غزه توسط یک سازمان غیر دولتی ترکیه سازمان داده شده و اکثر سرنشینان این کشتی ها نیز شهروندان ترکیه بوده اند. در گزارش های رسانه ای ترکیه آمده بود که حمله کماندوهای اسراییلی در آب های بین المللی روی داده است. دولت اسراییل هشدار داده بود که به دلایل امنیتی، به خصوص برای جلوگیری از احتمال قاچاق اسلحه برای تندروهای فلسطینی مستقر در غزه به این کشتی ها اجازه ورود به آب های غزه را نمی دهد. سخنگوی دولت اسراییل گفته بود که دولت این کشور مانع از رسیدن مواد امدادی به نوار غزه نمی شود با این شرط که این اقلام تحویل اسراییل یا مصر داده شود تا پس از بازرسی، به غزه ارسال شود. برخی منابع اسراییلی اقدام به ارسال مواد امدادی به غزه را "تبلیغات مبتذل سیاسی" توصیف کرده و گفته بودند که هر روزه صدها تن اقلام مورد نیاز ساکنان غزه از طریق خاک اسرائیل به این منطقه ارسال می شود و نیازی به ورود چند تن مواد امدادی از طریق دریا نیست. از ژوئن سال 2007 گروه اسلامگرای حماس، پس از درگیری شبه نظامیان این گروه با ماموران تشکیلات خودگردان فلسطینی و اخراج آنان از نوار غزه، اداره امور این بخش از سرزمین های فلسطینی را در اختیار گرفته است.
*
تأمل ها:
اول: به حق یا ناحق، هیچ دولتی را نمی توانید سراغ بگیرید که آن چه را "امنیت ملی" خود می نامد، به شوخی بگیرد. "اسراییل" فارغ از عصاره ستمکارانه اش، یک "واقعیت" است و به همین دلیل، در این قاعده جای می گیرد. از این رو اصل "دفاع از امنیت ملی" را حتی در مورد اسراییل هم نمی توان زیر سئوال برد؛ آن چه روند ماجرا را تغییر می دهد "روش" این دفاع است
دوم: فشارهای اقتصادی و غیرانسانی که به هر دلیل به مردم غیرنظامی غزه وارد می شود، چیزی نیست که سنگین ترین بازی های سیاسی هم بتواند بر آن سرپوش بگذارد. مساله غزه یک مساله انسانی است پیش از آن که اسلامی و یا عربی باشد. مردم غزه گروگان سیاست پیشگان هر دو سوی این دشمنیِ سیاه هستند. از این روست که یاری به این "انسان ها" باید یک وظیفه "انسانی" باقی بماند
سوم: بزرگترین بدشانسی مخترعان موجودیتی به اسم "اسراییل" این بوده که در دوره ای دست به چنین اختراعی زدند که قدرت بنیان کن "ارتباطات" و "رسانه ها" اجازه نمی دهد، چونان اروپایی های کاشف آمریکا، با بومیان سرزمین موعودشان هر کاری را به انجام رسانند؛ در نهایت سکوت و بی خبری دیگران. از این رو اسراییل با اقداماتی از این دست، یعنی حمله به کاروان کمک به مردم غزه و کشتن افراد آن هم در آب های بین المللی، جدای از آن که موقعیت بد خود را نزد افکار عمومی تعداد بیشتری از مردم "بدتر" می کند، بر عقب ماندگی "سیاسی" رهبران خود در درک نقش تهییج افکار عمومی علیه خود صحه می گذارد.
چهارم: چرا اسراییل برای تامین امنیت ملی خود ناچار از کشتن، بستن، محاصره، بمباران و کارهایی از این دست است؟ راه دیگری وجود ندارد؟ این راه ارزان تر است؟ ... یا این که همه "ناحق" ها بالاخره روزی "احمق" می شوند؟ خودشان تیغ به رگ خودشان می زنند