


دقیقا نمی دونم چرا؛ ولی عکس سیاه و سفید، حتی وقتی حالا به راحتی همه دوربین های دیجیتالی دارند و می تونند چپ و راست و به راحتی عکس های رنگی خوب – خوب بگیرن، یه چیز دیگه است! ... از این بعد می خوام دوشنبه ها عکس سیاه و سفید روی وبلاگم بذارم.
منبع عکس بالایی که روش نوشته شده و دو تای پایینی هم از اینجا (+)
*
دیگر نوشته های امروز:
تصویر وسطی را دوست ندارم!
پاسخ دادنحذفپس قرارمون دوشنبهها!! نزنی زیرش با مرام.
پاسخ دادنحذفتورجان را آزاد کنید ...
پاسخ دادنحذفادامه مطلب را در وبلاگ مطالعه کنید .
سومي رو دوستتر داشتم
پاسخ دادنحذفباهات موافقم.
پاسخ دادنحذفسیاه وسفید.
زندگی هم این روزها بدجوری سیاه و سفید شده رفیق
پاسخ دادنحذفعكس سياه و سفيد انگار زنده است!
پاسخ دادنحذفعكس دومي چه حس خوبي داره.
شهرزاد
سلام دوست عزيز
پاسخ دادنحذفآدم خوش ذوقي هستي، البته اين روزها ذوق من در يك زمينههاي ديگه است. يك سوال شخصي ازت دارم. آيا در شهرهاي جنوب ايران هستي؟ اگر خواستي به ايميل من نامه بده تا موضوع را كه يك درخواست شخصي است برايت توضيح دهم. به وبلاگ من هم سر بزني كمي با افكارم آشنا ميشي. آدرس وبلاگ من:
http://mobarezinazadi.blogfa.com/
عکس های سیاه و سفید بیش از اونکه سیاه باشند یا سفید، خاکستری هستند.
پاسخ دادنحذفمثل ما آدم ها. گرچه نه خاکستری بودن عکس ها رو قبول داریم؛ نه خاکستری بودن آدم ها را...
و هنگام معرفی، سیاه و سفید معرفیشون می کنیم. درست مثل آدم ها
شما چطور فکر می کنید محمد گرامی...؟
آریانا! حق با شماست، در عکس سیاه و سفید فاصله رنگ ها کم است و ما خودمان را راحت می کنیم و همه را می گوییم سفید یا سیاه
پاسخ دادنحذف