۱۳۸۹ مهر ۸, پنجشنبه

تحریم نو، هدف نو

آمریکا در اقدامی بی نظیر هشت تن از مقامات "نظامی، انتظامی، قضایی و امنیتی" جمهوری اسلامی ایران را به دلیل آن چه نقش موثر آنان در سرکوب اعتراض های بعد از انتخابات سال گذشته عنوان کرده، تحریم کرده؛ قرار شده دارایی های این هشت تن در آمریکا مصادره، معامله با آنان ممنوع و صدور ویزای آمریکا نیز برای این هشت تن ناممکن شود. این هشت تن عبارتند از فرمانده کل سپاه، جانشین فرمانده ناجا: رادان، وزرای سابق و فعلی اطلاعات، وزرای سابق و فعلی کشور، فرمانده سابق بسیج: طائب (فعلا فرمانده اطلاعات سپاه) و دادستان سابق تهران – سعید مرتضوی.
نخست – این یک اقدام به "شدت" نمادین است. تصور سرمایه گذاری این هشت تن در آمریکا یا تمایل شان به سفر به آمریکا بسیار مشکل است اگر که نگوییم محال است؛ لذا آمریکا می خواهد به موضعی فشار آورد که اساسا وجود ندارد؛ دارایی در آمریکا و تمایل به مسافرت به این کشور! پیام این اقدام برای نظام جمهوری اسلامی ایران،  "رویارویی بیشتر" و برای منتقدان عملکرد دولت آمریکا در قبال وضعیت حقوق بشر ایران،  یک لبخند اعتذار است
دوم -  به لیست اسامی توجه کنید. به نظر من دقت خاصی در انتخاب افراد صورت گرفته که البته من متوجه "فرمول" آن نمی شوم: نامی از فرمانده کل پلیس نیست ولی جانشین وی جز تحریم شده هاست. نامی از فرمانده فعلی بسیج هم نیست.
سوم – به نظر من این اقدام کمک موثری به جنبش سبز در درون مرزهای ایران نخواهد کرد اگر که با توجه به انحصار کم سابقه رسانه ای و تسلط بی چون و چرای جریان حامی دولت بر رسانه های رسمی و صدا و سیما، به ضد آن تبدیل نشود
چهارم -  مهم ترین خاصیت این اقدام آمریکا برای درون مرزهای ایران، و شاید تنها خاصیت  قابل توجه آن، سَوا، شناسایی و برجسته کردن نقش مقامات "خاص" در سرکوب های سال گذشته است، به این معنی که حالا اسم افراد از درون جریانی که به آن وصل هستند بیرون کشیده می شوند، به این ترتیب اقدام های تبلیغی بعدی می تواند بر اهداف تجزیه و مشخص شده و قابل لمس تری متمرکز و از کلی و تکرار گویی دوری شود.  انیشتین برای حل مسائل  پیشنهاد می کرد آن را  تا آنجا که دیگر بعد از آن امکان نداشته باشد، به مسائل کوچکتر تقسیم کرد!