۱۳۸۹ مرداد ۲۰, چهارشنبه

جریان مشایی


شاید بتوان "جریان مشایی" را در قالب این جمله یک سال قبل "اسفندیار رحیم مشایی" تحلیل کرد: "از بیست و چهار ميليون راي احمدي‌نژاد، بیست ميليون منتقد به نظام هستند كه در اين انتقاد خود حتي از آن سیزده ميليون هم جدي‌تر هستند چرا كه آن سیزده ميليون فقط دولت احمدي‌نژاد را زير سوال بردند ولي اين بیست ميليون به كل روند سال‌هاي گذشته پيش از احمدي‌نژاد "نه " گفتند و در حقيقت احمدي‌‌نژاد در اين ميان فقط چهار ميليون راي ايجابي دارد". این گفته ها را یک نشریه اصولگرا در مرداد ماه سال قبل منتشر کرده بود (+). معتقدم "جریان مشایی" برای ماندن در قدرت برنامه ای جدّی برای بعد از ریاست جمهوری احمدی نژاد دارد و در این راه به طور جدی روی شکاف بین "مردم – نظام" حساب باز کرده است. شیرینی مناظره "موسوی – احمدی نژاد" که در آن احمدی نژاد تقریبا کل گذشته نظام را با حمله به خاتمی، رفسنجانی و موسوی زیر سئوال برد و طی آن به اعتراف خودِ اصولگرایان، لااقل ده درصد بر آرای احمدی نژاد افزوده شد، هنوز زیر دندان "جریان مشایی" است. احمدی نژاد با شرکت نکردن در جلسات مجمع تشخیص، طعنه های سنگین به قوه قضاییه و بی محلی به مصوبات مجلس شورای اسلامی فاصله خود را با "نظام" به رخ می کشد. به نظر من این "تیز بینی" رهبری بود که در جریان نماز جمعه بعد از انتخابات سال گذشته، و البته با مایه گذاشتن از آبروی خود؛ آن چنان که خود گفتند، به طور جدی این راه "جریان مشایی" را سد کرد و احمدی نژاد را با شدت تمام به سمت نظام کشید تا ماجرای بهره برداری "جریان مشایی" از پروژه "زیر سئوال بردن گذشته نظام برای جمع آوری رأی و وجیه المله شدن" را فیصله دهد. مقاومت در برابر نظر رهبری برای کنار گذاشتن مشایی از پست معاونت اول و آن نامه تلخ و کوتاه احمدی نژاد نشان داد که رهبری بر موضع خطیری پافشاری کرده بود. با کسانی که معتقدند اگر اصولگرایان، یک نفر و فقط یک نفر غیر از احمدی نژاد را دارای شانس پیروزی بر میرحسین موسوی داشتند، حتما سراغ او می رفتند، موافقم. احمدی نژاد در همان چهار ساله اول ریاست جمهوری چارچوب های عرفی و قانونی بسیاری را در نظام در نوردیده بود (مثل برکناری لاریجانی از دبیری شورای عالی امنیت ملی بدون اطلاع رهبری یا مقاومت در برابر مصوبات مجلسی حتی به ریاست حداد عادل). از طرفی آن چنان که ادعا شد مسیح مهاجری خواسته بود که احمدی نژاد رد صلاحیت شود، رد صلاحیت احمدی نژاد هم ممکن نبود. با فروکش کردن اعتراض های خیابانی، حالا اختلاف اصولگرایان با جریان مشایی بروز و ظهور جدیی یافته است. دقت در متن نامه موسوی و کروبی به استانداری تهران برای درخواست مجوز راهپیمایی 22 خرداد هم نشان داد که این دو معترض خواسته اند طوری درخواست راهپیمایی کنند که رد آن حتمی باشد (متن را دوباره بخوانید) و به این ترتیب علاقمندی خود را به کشیدن منازعه به بین خود اصولگرایان نشان دادند و درست کاری کردند. سال آینده انتخابات مجلس برگزار می شود و از همین رو عجله جریان مشایی برای طرح مسائلی که گمان می کنند منتقدان نظام را خوش می آید و صندوق آن ها را از رأی پر می کند، طبیعی به نظر می رسد.