۱۳۹۱ خرداد ۲۰, شنبه

برای آن مهربان


 چند وقت پیش سروش دباغ (فرزند عبدالکریم سروش) در صفحه فیس بوک خود(+) با اشاره به سوابق آشنایی و مراتب ارادت و احترام خود به مصطفی ملکیان، نوشت که «هفته گذشته از دوستان زیادی شنیدم که احوال روحی جناب ملکیان هیچ خوش نیست؛ به اندازه یک ابر دلم گرفت، خصوصا که اکنون از قضای روزگار فرسنگها دورم و نمی توانم حضورا خدمت ایشان برسم و سلامی عرض کنم و احوالی بپرسم (...)  چند روز پیش توفیق گفتگوی تلفنی با ایشان دست داد؛ صدای ایشان خیلی گرفته بود و بسیار آرام سخن می گفتند. جناب ملکیان می گفت که در این سه سال اخیر و پس از خرداد 1388 احوال ایشان بد و بدتر شده و این روزها هیچ احوال روحی مساعدی ندارند(...)»
.
خبر تلخ و گزنده بود و حالا شفقنا هم که چند روز قبل متن مصاحبه ای را با استاد ملکیان منتشر ساخت(+)، اشاره کرده که «این روزها ایشان بر اثر کسالتی در بستر بیماری قرار گرفته اند.»
.
*
یک بغض ریشه می زند در گلو و قلب انگار برای تپیدن، عجله دارد ...
.
خدای مِهر و انسان! این انسان مهربان را سلامت دار
.
.