از غزه تا دارفور

این پست، هزارمین پست این وبلاگ است. از چند هفته قبل که حواسم جلب شده بود به نزدیک شدن به مرز هزار، می خواستم این پست، پست متفاوتی باشد و البته شاد و دل انگیز؛ ولی ظاهرا قرار نبود این عادت دردسر ساز دست از سرم بردارد؛ عادت "بی تابی در برابر تناقض" و این شد که که این پست هم غم انگیز می شود
*
از 1400 کشته در غزه تا سیصد هزار مُرده در دارفور فاصله زیاد است؛ عین فاصله از یک تا 215، عین فاصله از شیمون پرز اسراییلی تا عمرالبشیر سودانی، عین فاصله از هیاهو و جنجال و ضجه های "ما" تا سکوت و لبخند "ما"، عین فاصله از تعصب تا عدالت ... تلویزیون جمهوری اسلامی بدون آن که بگوید در دوره زعامت عمرالبشیر بر سودان و از کمتر از پنج سال پیش تا به حالا "سیصد هزار نفر" از مردم دارفور توسط شبه نظامیان حامی دولت البشیر در صحراهای دارفور سلاخی شده اند، حکم دادگاه لاهه برای دستگیری البشیر را به سخره می گیرد و البشیر ضدآمریکایی را می ستاید ... چنین است که نمی شود ادعای ظلم ستیزی سیاست بازانی را که رنگ خون ریخته بر زمین را، به دلخواه، کم و زیاد می کنند باور کرد ... صدای قهقهه ابلیس چه نزدیک است؛ دنیا را چه تار و سُربی کرده اند شیاطین عدالت کش ... کجاست فریاد رس؟