ما تنهاییم

ا/... بعد گل لاله نشانی دخترها را داد و یادمان داد که چطور گاه تو جلد کبوتر برویم و گاه تو جلد اسب. در آخر باز به من گفت: پسر عمو، خیلی دلم می خواهد که تو مرا بچینی با خودت داشته باشی اما چکار کنم که زمستان هر چه تخم لاله بود خشکانده شد و اگر من نباشم دیگر این تپه ها را کسی لباس سرخ نخواهد پوشاند. می خواهم مرا نچینی تا تخمم را همه جا بپاشم و تپه ها را باز پر لاله کنم، سرخ کنم ... افسانه محبت: قوچعلی و دختر شاه / صمد بهرنگی
*
ا/"ماهی سیاه کوچولو" البته قصه نامدار صمد بهرنگی است. قصه هایش را که می خوانی نسیم آزادی خواهی تمام وجودت را نوازش می کند ... پیکر بی جان بهرنگی را سال 47 ، وقتی هنوز سی ساله هم نشده بود، از ارس بیرون کشیدند. /ا
*
قصه پردازان امروز ما هنوز درگیر مدرنیسم و پست مدرنیسم اند، شعرا غصه یار بازنگشته و بی محلی عشق مه روی خود را دارند، شعرها در غار اوهام سرگردان مانده، ترانه سرایان با فحش به بی وفایی محبوب سابق و اسبق، به دنبال یار نو ترند، مراسم شعر خوانی و صله بخشی رونق گرفته، برترین هنر شده هنرِ خالی بندی و خالی کردن زیر پای حریف. همه چیز در محاق است، هنر هم ... ما تنهاییم. "صمد"ها تمام شده اند مثل این که. ارس چه هولناک بوده و ما باید می دانستیم. /ا