۱۳۸۶ تیر ۱۳, چهارشنبه

نشانه های جدید و قدیم خدا

در بین مراجع، شخصیت هیچ کدام به اندازه شخصیت آیت الله العظمی مرعشی نجفی تحت تاثیرم قرار نمی دهد. مدت هاست قم نرفته ام ولی هر وقت که می روم محال است به زیارت آرامگاهش نروم. لابد می دانید برای گردآوری نسخ خطی کتاب های پرارزش چه سختی هایی را بر خود هموار کرد. می دانست آن چه اسلام را اسلام کرده همین دانشی است که حالا مهجور شده و یا در بهترین حالت در چنبره ایدئولوژی های زحمت زای تفرقه افکن، بیهوده تقلا می کند. از روزگاری که در نجف اشرف به تحصیل و تدریس اشتغال داشته با انجام روزه و نماز استیجاری، کار شبانه در کارگاه برنج کوبی و حذف یک وعده غذا در بیست و چهار ساعت وجوه به دست آمده را صرف خرید کتاب می کرد. گاهی از شدت گرسنگی نیز توان از کف می داد. او کتابخانه ای کم نظیر - سومین کتابخانه جهان اسلام - را در قم از خود به یادگار گذاشت و وصیت کرد او را در همان کتابخانه زیر پای مشتاقان دانایی به خاک بسپارند... امروز تعرفه درمان بیمارستانی را در لندن دیدم که آیت الله فاضل لنکرانی روزهای آخر عمرش را آن جا بود! شما هم ببینید. به راستی چه چیزی در این میانه تغییر کرده؟

۳ نظر:

  1. سلام محمد عزیز و مزیز .... همه راخواندم ... و تصویر صدام و چاوز آتش به جانم زد ... نمی دانی چه حالی شدم ... کوره ی آتش ... وقتی کاریکاتور کشورمان را در آغوش او دیدم ... بر سرمان چه آمده است ... به کجا می برندمان دست و پا بسته و کور و کر ... به روزم دوست خوب ...

    پاسخ دادنحذف
  2. در ضمن فراموش کردم که بگویم بلاگک جدید زیباتر و چشم نوازتر است ... این به روز بودنت منو کشته ... دست مریزاد .. سلام به عزیزانت برسان ... کوچولو را هم ببوس ... پوریا هم همین را می گوید ... شاد و همیشه سرافراز باشید ...

    پاسخ دادنحذف
  3. محمد عزیز این انسانها هستند که تغییر کردند ...قدیمیها انسانهای والاتری بودند. سبز باشی .

    پاسخ دادنحذف