۱۳۸۹ آبان ۲۷, پنجشنبه

دریای حمایت؛ با کرانه ای در دور دست

وزیر دفاع آمریکا یا اشتباه می کند یا نقشه دیگری دارد وقتی که می گوید: شواهدی وجود دارد که نشان می دهد رهبر جمهوری اسلامی به تدریج دچار تردید می شود که شاید رییس جمهوری این کشور در مورد میزان تاثیر تحریم ها بر اقتصاد ایران، به او "دروغ" گفته باشد.
جدای از این که سازمان اطلاعاتی مورد وثوق رهبری، که اخبار اوضاع اقتصادی کشور را تهیه و گزارش می کند، لزوما همان نهادهای تحت کنترل احمدی نژاد نیست تا از این طریق بشود واقعیت را از رهبری مخفی نگاه داشت، جمهوری اسلامی ایران نیز اینک در موقعیتی قرار نگرفته که بخواهد چنین شواهدی را، به فرض وجود داشتن، بروز دهد. احمدی نژاد تحت حمایت کامل است. موقعیت پُر چالش جهانی ایران و تنش های موجود حول فعالیت های هسته ای، شانس بزرگ رییس قوه مجریه است تا حمایت بی سابقه رهبری را از یک رییس قوه، پشت سر خود داشته باشد. بارها کسانی در حد آیت الله جنتی یادآور شده اند که یکی از دلایل مهم شان در حمایت از احمدی نژاد، حمایت رهبری از اوست. حمایت از احمدی نژاد اینک به حمایت از اساس نظام بدل شده. نظام – به نظر من - معتقد است تعارض با غرب حول برنامه های هسته ای یک تعارض موقتی، نمایشی و غیر اصیل است که البته باید ادامه داشته باشد تا تعارض وارد فازهای دیگری نشود. وقتی کنترل تلاطمات ناشی از نابسامانی اقتصادی به دست قوه قهریه پلیس و بسیج سپرده شده، و این موضوع "فریاد" هم می شود، این به آن معنی است که شئونات اقتصادی اصلا قرار نیست مقدم بر شئونات سیاسی باشد و کارشناسان اقتصادی بدون متهم شدن به فتنه گری اقتصادی بتوانند برنامه های دولت را نقد کنند و سایر قوا بتوانند بر آن خدشه ای جدی وارد کنند؛ آن چنان که مجلس متواضعانه در برابر تصمیم دولت برای هدفمند کردن یارانه ها، فقط به نظاره نشسته. بر این اساس حمایت رهبری از دولت احمدی نژاد بی شائبه تداوم خواهد یافت لااقل تا زمانی که تنور تنش های هسته ای گرم است یا گرم نگهداشته می شود.