۱۳۸۸ آبان ۲, شنبه

فرق کروبی با همه

همه کسانی که در این ماه های اخیر هدف لنگه کفش قرار گرفته اند یک شباهت با هم داشته اند؛ بوش در بغداد، رییس جمهور چین در کمبریج، رییس صندوق بین المللی پول در ترکیه و صفار هرندی در دانشگاه تهران؛ این ها همه یا سرباز داشته اند، یا با ارباب "قدرت" دست در یک کاسه داشته اند؛ یا خودشان حاکم و فرمان بده بوده اند و یا مصون از تعقیب قضایی ... اما کروبی که دیروز از حامیان احمدی نژاد لنگه کفش خورد هیچ کدام این ها را ندارد؛ نه سمتی دارد، نه سربازی و نه مصون از تعقیب قضایی؛ از قضا باید خودش را برای پرونده ای در دادگاه ویژه هم آماده کند! ... ولی لابد قدرتی دارد که لنگه کفش می خورد؛ این را باید حامیان احمدی نژاد بگویند! قدرتی که بیست و چهار میلیون رای خالص (!) و همه سرکوب و سانسورها هم نتوانسته آن را مهار کند! هنر آن است که لنگه کفش بر سر کسی بزنی که زوری دارد؛ قدرتی دارد، سربازانی دارد ...