۱۳۹۶ بهمن ۱, یکشنبه

خیال‌مان را راحت کنیم





خبرگزاری فارس گزارشی از اوضاع نشریات محلی تهیه کرده؛ اینجا: +



📝 برای رییس خبرگزاری فارس در زنجان، یادداشت کوتاهی فرستادم به قرار زیر:


✉️ جناب آقای رسولی

سلام

گزارش خبرگزاری فارس زیر عنوان «مطبوعات زنجان زیر خط فقر!/ صورتی که با سیلی هم سرخ نمی‌شود!» (تیتر قبل از تغییر بعدی)؛ گزارش تلخی بود. به عنوان کسی که با فضای رسانه‌ای استان کم و بیش آشناست، تایید می‌کنم که اینک بود و نبود اکثریت قریب به اتقاق رسانه‌های کاغذی استان، مثل خیلی جاهای دیگر، یکی است اگر نگویم نبودن‌ بسیاری‌شان لااقل لطف در حق محیط‌زیست است!

حرف در این زمینه بسیار است؛ از مدعیان متکبری که بی‌اشتباه انشایی و املایی نمی‌توانند یک یادداشت بنویسند، فرق گزارش و مقاله را نمی‌دانند تا آن سازوکاری  که بدون احزار صلاحیت علمی و حرفه‌ای، به هر تازه از راه‌رسیده و نرسیده‌ای مجوز نشریه داد، از کیسه‌هایی که برای سیاست دوخته شد و بی‌هواو فراوان در بازار رسانه آویزان شد و از اقتضائات دنیای جدید شبکه‌های اجتماعی که بسیاری از ارباب جراید و مدعیان اربابی در آن، خود را به ندیدن آن‌ها زده‌اند و این‌ها همه در حالی که هیچ  کسی نمی‌تواند مدعی شود، مردم شهر و استان زنجان، مثل هر جای دیگر دنیا، اصلا خبر و مقاله و گزارش نمی‌خوانند که بخواهند نشریه ما را بخوانند!

خیال‌مان را راحت کنیم؛ نه دولت، نه مدیر اداره و کارخانه‌داری که آگهی دارد و نه در رأس همه این‌ها: «مردم»، هیچ تضمینی نداده‌اند که از رسانه‌ای دفاع و حمایت کنند (حرف‌اش را بخوانند) که خودش، کار خودش را بلد نیست؛ می‌خواهد کاغذی باشد، می‌خواهد رادیویی-تلویزیونی باشد!  لذا تلخیِ سرخ نشدن صورت حتی با سیلی، کاملا طبیعی است مثل صورت سرخ نشده حتی با سیلی کسی که در بازار این روزهای دوربین دیجیتال و موبایل‌های هوشمند، اصرار دارد از مغازه فروش فیلم‌های کُداک‌اش حمایت شود و کارش رونق بگیرد.

ایام عزت، برقرار و مانا.