سنگ

«بیا بریم یک جای دور، میشم برات سنگ صبور ...»

اون «بریم» و «دور» و «میشم برات» چقدر خلسه‌آوره ... خیلی‌ها فقط اگر «سنگ صبور» داشتند، دنیا‌، حتما دنیای بهتری بود؛ جای سنگ صبور را فقط فراموشی می‌گیرد و خود، سنگ ِ خود شدن، شاید چیزی شبیه خود ِ سنگ شدن ... دنیای «سنگ»ها ...