۱۳۹۵ اردیبهشت ۱۱, شنبه

مسافر و باران





آن خط ِ سفیدِ لاغر در مرکز تصویر، ابر نیست. ردّ دود هواپیما است، تنها چند دقیقه بعد از دور شدن هواپیما. این رد، باران ندارد ... هواپیما  اما مسافر دارد؛ می‌برد و می‌آوردشان؛ مسافرانی که گاه خود، همه باران‌اند؛ پر از زندگی، پر از نشانه دوستی آسمان و زمین ... و گاه: دور ِ دور؛ مثل باران‌هایی که نمی‌بارند و با ابرهایی می‌روند که فقط رد شدن از بالای سر آسمان شهر را بلدند.
.
... گاهی به آسمان نگاه کن.
.
.