۱۳۹۵ فروردین ۱۳, جمعه

در گذشته


 در دوره ریاست‌جمهوری رفسنجانی، عطالله مهاجرانی (معاون وی) در شماره 6 اردیبهشت 69 روزنامه اطلاعات مقاله‌ای نوشت و از مذاکره مستقیم با آمریکا دفاع کرد. آیت‌الله خامنه‌ای که کمتر از یک سال از آغاز دوران رهبری‌اش می‌گذشت به شدت به این ایده در یک سخنرانی عمومی حمله کردند («من معتقدم، آن کسانی که فکر می‌کنند ما باید با رأس استکبار - یعنی امریکا - مذاکره کنیم، یا دچار ساده‌لوحی هستند، یا مرعوبند») در پی آن، مهاجرانی می‌رفت که تحت فشار و حملات فزاینده قرار گیرد اما رهبری 12 اردیبهشت (همان روز سخنرانی  علیه مذاکره) این نامه را به مهاجرانی نوشتند:
*
بسمه تعالی
برادر گرامی، آقای عطاءالله مهاجرانی
شنیدم بعضی‌ها از حرفهای امروز من، قصد طعن و توهینی نسبت به جناب‌عالی استنباط کرده‌اند و شاید بعضی خواسته‌اند یا بخواهند آن را مستمسکی برای اهانت به شما بسازند.
اعلام میکنم که این استنباط غلط است. من یک فکر را تخطئه کرده‌ام و نیت توهین به کسی نداشته‌ام و اگر بدون اراده‌ی من به شما توهین شده است، از شما عذر می‌خواهم. من شما را ده سال است به صدق و صفا و طهارت می‌‌شناسم و مطمئنم جز دلسوزی و خیرخواهی، نظری نداشته‌اید.
شما همچنان برادر خوب من هستید و حداکثر آن است که به توصیه‌ی شما در مقاله‌ی «مذاکره‌ی مستقیم» عمل نخواهیم کرد.
والسّلام علیکم - سیّدعلی خامنه‌ای