بازداشت دکتر علیرضا بهشتی و مهندس مرتضی الویری، و همچنین بیانیه دوازدهم میرحسین با این جمله درخشان وی در این بیانیه که "مردم ایران! کاملا پیداست که تلاشهای شما برای بازگرداندن آرامش به جامعه قرار نیست با پاسخی خردمندانه روبرو شود"، و تاکید بر این که "دستگيري كسانی چون دكتر بهشتي يك نشانه است كه از حوادثي سهمگينتر خبر ميدهد"، فضای سیاسی کشور را وارد فاز جدیدی کرده که انتظار می رفت با تغییر رییس قوه قضاییه و دادستان تهران، جامعه از آن دورتر شود. برنامه ریزی جنبش سبز برای استفاده از تریبون راهپیمایی روز قدس برای نشان دادن اعتراض های مردمی به وقایع اخیر و اصرار میرحسین و کروبی به دفاع از حقوق قربانیان اعتراضات در کنار حاصل نیامدن نتیجه دلخواه از بازداشت ها و دادگاه های بعد از آن، احتمالا بهانه را برای شروع برخوردهای خشن تر و از آن جمله بازداشت میرحسین و کروبی، و در سایه آن، به فراموشی سپردن مجازات جانیان فراهم کرده است تا به هر نحو و قبل از بازگشایی دانشگاه ها، این "بحران خود ساخته" برای همیشه مهار شود. بیانیه یازدهم میرحسین کاملا موید آن بود که وی خواستار جنبشی مدنی مبتنی بر پرهیز از خشونت است ولی ظاهرا جریان مقابل خطر را فراتر از آن می داند که بخواهد با القای آرامش به جامعه، این آتش زیر خاکستر را تحمل کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر