ه‍.ش. ۱۳۹۴ آذر ۲۶, پنجشنبه

رونق مسلمانی




ناخوش آوازی به بانگ بلند قرآن همی‌خواند. صاحب دلی برو بگذشت گفت: تو را مشاهره چندست؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمت خود چندین چرا همی‌دهی؟ گفت: از بهر خدای می‌خوانم. گفت: از بهر خدای مخوان.

گر تو قرآن بدین نمط خوانی | ببری رونق مسلمانی (*)
**
آموزش شرع و شعائر دینی و مذهبی به دانش‌آموزان، به خصوص دانش‌آموزان دوره ابتدایی، ظرافت‌هایی دارد که بی‌تردید در تعطیل کردن کلاس‌ها و به صف کردن آنان برای شنیدن نوحه و اشک‌ریختن، اثری از آن یافت نمی‌شود؛ اتفاقی که خبرها و گزارشگر‌ها حاکی است در برخی مدارس شهر زنجان رخ می‌دهد.
چنین «نمایش‌هایی» اگر در کوتاه مدت رضایت اولیای امور را در سازمان‌های دولتی فراهم و گزارش‌ فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی را چند خط مفصل‌تر کند، در بلندمدت حاصلی جز دافعه برای دانش‌آموزان نخواهد داشت. باور قلبی و ایمان آن چیزی نیست که از پس این فعل و انفعالات اداری خود را نشان دهد. تجربه‌های تاریخی و حتی بسیار نزدیک نیز نشان می‌دهد که آیین‌های فرمایشی بسیار زودتر از حد تصور به ضد خود تبدیل می‌شوند. این روزها ارزش‌های مورد تاکید مدارس با ارزش‌های حاکم بر کوچه و خیابان و معیارهای مستولی بر بسیاری از خانواده‌ها مغایرت‌های جدی دارد. برآیند نیروهایی که از سوی مدرسه و جامعه و خانواده، دل و جان دانش‌آموزان را نشانه رفته، القای شخصیت دو و چندگانه است آن گونه که دانش‌آموز، بسیار زود اقتضائات یک انسان ریاکار را می‌آموزد، تا همزمان در مدرسه، در جامعه و در خانه، راهی برای حضور و ثبات داشته باشد. مصیبتی که از این راه، آینده کشور و بسیار مهم‌تر از آن: وجه «انسانی» شهروندان، گرفتار آن می‌شود، به حساب ریال و دلار و ساعت و سانتریفیوژ و تُن و کیلومتر نمی‌آید چرا که ناراستی و دروغ و تظاهر، حکم هنر را پیدا می‌کند و این بی‌رونقی ِ اسلام و مسلمانی است.
--
(*) گلستان سعدی
.
این یادداشت در شماره 26 آذر 94 روزنامه صدای زنجان چاپ شد.