ه‍.ش. ۱۳۹۳ اسفند ۲۷, چهارشنبه

حلقه شهریور 93


 یادداشت من به عنوان جانشین سردبیر در هفته‌نامه بهار رحمت | شماره آخر سال 93
.

گروهی که شهریور ماه گذشته به تدریج شکل گرفت و بعد از ده جلسه بحث و بررسی‌های جدی، حتی در مورد نام و شماره صفحات، اولین محصول کار خود را، بیستم مهرماه، زیر عنوان «فردای زنجان» تقدیم جامعه کرد و این کار را تا 17 شماره ادامه داد، حالا کار خود را با انتشار سومین شماره «بهار رحمت» در سال 93 به پایان می‌برد بی‌آنکه مدعی باشد به همه آنچه به خود قول داده بود، رسیده است. با این حال تردیدی ندارد، با همین راهی که در قالب 20 شماره آمده، دل‌هایی را امیدوار «مطبوعات محلی» کرده است؛ امیدوار به حضور رسانه‌هایی از همین نزدیکی، برای تهیه خبر و گزارش از گوشه‌های مغفول و عرصه‌های فراموش شده از زندگی مردمان شهر و استان. راه البته که طولانی است، البته که وسع ما در نهایت بهره‌وری هم، باز در مواجهه با انبوه «مسئله»هایی که رسانه‌های محلی «باید» به آن‌ها بپردازند، خُرد و کوچک است.
سازمان نشریه در طول شش ماه گذشته، با همه کوتاهی این فاصله، راه درازی را پیمود و بیشتر از آن رو که هیچکدام از ارکان آن، تازه کار نبودند و با رسانه و نوشتن و خبر، الفتی دیرین داشتند. کسب افتخار انتشار منظم پرصفحه‌ترین و پرتیراژترین هفته‌نامه استان، با شکل و فرمی قریب به استانداردهای ملی، بخشی از اندوخته این جنبش فرهنگی بوده است. اغراق نیست (هر چند دور از تواضع است) که مدعی پیمودن ره صد ساله، در یک شب باشیم! از این بابت، خوشحالیم و وقتی از خرسندی مخاطبان خبر می‌گیریم، فزون‌تر خوشحال می‌شویم.
نابهنگام، رفتار غریب صاحب امتیاز «فردای زنجان» ما را دچار فشاری پیش‌بینی نشده کرد، آن خانه را گذاشتیم و گذشتیم. زیر چتر «بهار» جمع شدیم صرفا به این دلیل که «بقا» را در این فصل، عزتمندانه و مفید برای مخاطبانِ دلگرمِ خودمان دانسته بودیم؛ هر دم این «دلیل» زایل شود، آن حلقه‌ای  که شهریور 93 شکل گرفت، فروخواهد پاشید.
بی‌پرده اما بگویم؛ هنوز حساب دخل و خرج نشریه به سامان نیست. این بزرگترین تهدید برای بقای این جنبش فرهنگی کوچکی‌ست که شکل گرفته است. باید تدبیری ماندگار اندیشید. برخی حمایت‌های پیش‌بینی شده محقق نشد، برخی هزینه‌های پیش‌بینی نشده رخ داد. آن‌هایی که شهر و استان و مردمانش را امیدوار به روند کار رسانه‌ای «حلقه شهریور 93» می‌خواهند، از کمک (مادی و معنوی)  دریغ نمی‌کنند.
**

سال نو می‌شود. درود و تهنیت ما را از صمیم قلب بپذیرید. زبان نقد و نظرتان را در کام نگیرید لطفا. ممنونیم.