۱۳۹۰ آبان ۲۱, شنبه

زان سوی خواب ِ مرداب

ای مرغ های طوفان! پروازتان بلند.
آرامش گلوله سربی را
در خون ِ خویشتن
این گونه عاشقانه پذیرفتید،
این گونه مهربان.
زان سوی خواب ِ مرداب، آوازتان بلند.
.
می خواهم از نسیم بپرسم:
بی جزر و مدّ ِ قلب ِ شما،
آه،
دریا چگونه می تپد امروز؟
ای مرغ های طوفان! پروازتان بلند.
.
دیدارتان: ترنّم ِ بودن؛
بدرودتان: شکوه ِ سرودن؛
تاریخ تان بلند و سرافراز:
آن سان که گشت نام ِ سرِ دار
زان یار ِ باستانی ِ همرازتان بلند.
.
.
محمدرضا شفیعی کدکنی
.
.