۱۳۸۹ اسفند ۲۸, شنبه

سرعت تحولات؛ یه چیزی در حد فرمول یک



یک - خدا بیامرز کارل پوپر گفته بود دمکراسی این نیست که رای بدی کسی رو بفرستی بالا برای حکومت کردن، دمکراسی اینه که رای بدی، بدون خونریزی و خشونت، کسی رو بکشی بیاری پایین از حکومت کردن (البته این قدر خودمونی نگفته بود). حالا با این تعریف، حساب خیلیا رووشن می شه. خیلیا با رای مردم رفتن بالا، دیگه با زبون خوش  مردم نیومدن پایین ... به مولا
.
دو- زمینه ذهنی ندارم، یعنی یادم نمیاد، که شورای امنیت سازمان ملل به این سرعت علیه یک دولت قانونی و رسمی و عضو سازمان ملل که دارد "محارب"هایی را می کشد، به زبان ساده تر: "له می کند"، که کشور را به آشوب کشیده اند  و تازه  همزمان دست در دست فرانسه و انگلیس و آمریکا و القاعده و اراذل و اوباش  هم دارند، قطعنامه ای چنان صادر کند، که دو شب پیش برای لیبی صادر کرد؛ که به صراحت اجازه حمله نظامی می دهد. مصاحبه پسر قذافی رو با یورونیوز شنیدین؟ خیییلی تاثیر گذار بود! اشک آدم در میاد. چقدر مظلوم اند این حکّام مظلوم و استعمار ستیز لیبی ... خودتان را بگذارید جای معمر قذافی یا لااقل آن سیف الاسلام اش (معنی اش می شود: "شمشیر اسلام")، داشتند روی آن 42 سال، خوش خوشان حکومت شان را می کردند. تازه درآمد سرانه مردم شان هم  دقیقا دو برابر مصری ها بود در همسایگی شان، بعد یهویی عده ای که دست در دست فرانسه و انگلیس و آمریکا و القاعده و اراذل و اوباش دارند (این ها را سیف الاسلام شمُرد)، خوشی زد زیر دلشان خواستن براندازی کنن؛ شما بودین چی کار می کردین؟ نمی گفتین گور بابای حقوق بشر؟ نمی گفتین اون قطعنامه ارزش کاغذی رو  که روش نوشته شده هم نداره؟ همون طوری که قذافی گفت
.
سه- اصلا سرعت تحولات یه چیزی شده در حد فرمول یک. اگه الان کسی که سه ماه پیش مرده رو خدا جون تازه بده بهش، هیچ چی نگه می گه "من ده سال نبودم ببین دنیا چه جوری شد"! .... کارل پوپر هم خوب گفته بود. این جاها معلوم می شه مردم سالاری خودش بوده یا کاریکاتورش. دمکراسی های خاورمیانه ای و عربی کلّهم هوتوتو  ... یعنی هوتوتو بودنا، الان دیگه خیلی تابلو شده
.
چهار – راستی، فتنه به سوریه هم رسید ... مامورای غیور کشور برادر و دوست همین دیروز چهار معترض خیابونی رو فرستادن سینه قبرستون ... به مولا