۱۳۸۹ شهریور ۳۰, سه‌شنبه

دوست ترین در قرآن

و ذا النون اذ ذهب مغاضبا فظن ان لن نقدر عليه فنادى فى الظلمات ان لا اله الا انـت سبحانك انى كنت من الظالمين فاستجبنا له و نجيناه من الغم و كذلك ننجى المؤمنين *** و ذاالنون ( يونس) در آن هنگام كه خشمگين رفت و چنين مى‏پنداشت كه ما بر او تنگ نخواهيم گرفت، در آن ظلمتها صدا زد: "جز تو معبودى نيست. منزهى تو. من از ستمكاران بودم". ما دعاى او را به اجابت رسانديم و از آن غم نجاتش بخشيديم و اين گونه مؤمنان را نجات مى‏دهيم / آیه های 87 و 88 سوره انبیا
*
کلمه "غم"، تا جایی که من می دانم و یافتم، یک یا دو بار در قرآن آمده؛ اگر که "حزن" را اساسا جدا بدانیم که بیشتر تکرار شده. "غم" البته با فرهنگ گفتاری و نوشتاری ما انس بیشتری دارد و از همین رو "حس" برانگیزتر است برای ما ... "غم" در نقل ماجرای حضرت یونس در سوره انبیا آمده. خدا یونس را که در دل "ظلمات" غمگین است نجات می دهد؛ بعد از آن که یونس به یگانگی و پاکی او اذعان می کند و به ستمی که خود مرتکب شده، اعتراف ... لذت و شکوه این ماجرا همان "نجات از غم" آن است ... من این آیه را دوست ترین دارم در قرآن.