۱۳۸۹ خرداد ۱۴, جمعه

خوشحالی - ناراحتی

کسانی "حق" دارند از اخلال در سخنرانی حجت الاسلام سید حسن خمینی در مراسم سالگرد درگذشت امام و نیمه تمام ماندن سخنرانی وی "خوشحال" باشند که "سازماندهی" شدن چنین تلاش هایی را باور نکنند؛ در بدترین حالت یک چنین اعمال قدرت های علیه سخنران وقتی ارزش دارد که بهای آن نه "ستایش" صریح یا تلویحی قدرتمندان حاکم، بلکه عتاب و غضب شان باشد ... کسانی هم "حق" دارند از این اخلال "ناراحت" باشند که قبل تر از شنیدن ایجاد اختلال در هیچ سخنرانی دیگری "خوشحال" نشده باشند. وقتی خلیفه کشی باب شده باشد، "اخلاق" را به قیمت ناچیزتر از این حرف ها می شود فروخت. جز این است؟
*
سید حسن خمینی به یاد بیاورد غیبتش را در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری احمدی نژاد، همراهی نکردن هیأت دولت در هفته دولت سر مزار امام و دیدارش با "سبز"های زندان و زجر کشیده؛ این به آن در! این ها "پاداش" مستقل بودن است