
امروز یازده سپتامبرِ سیاه، هفت ساله می شود. برای جشن تولد این حرام زاده، خیلی ها دعوتند؛ کیک بزرگی تدارک دیده شده؛ با خامه به رنگ خون. شیطان میزبانی می کند. همه کسانی که گمان می کنند کسی جز آن ها سهمی از حق در کف ندارد، مهمان عالی مقام این ضیافتند؛ بزرگترینشان: قابیل ... کسی بیرون از این مهمانی آرام نجوا می کند: "آی آدم ها! ابلیس را سرافراز کرده اید"؛ این صدا، شاید صدای فرشته ای از سرزمین هابیلیان باشد
سرانگشتی حساب کنیم انگاری یازده سمتامبر واسه هیچ ملتی اومد نداشته...
پاسخ دادنحذفin rooz fajeie jahani bood.. engari az oon rooz ye abre siah kole donya ro pooshoonde
پاسخ دادنحذفسلام محمد عزیز و مزیز ... خوشحالم که وبلاگت سر پاست ... اینجا اخبار نگران کننده ای شنیدم که .... حالا دیگه مهم نیست که اخبار چی بود ... اما کلی از جنابعالی شاکی هستم که حسرت دیدار مجدد را به دلم گذاشتی ناقلا ... آمدی و بی خبر رفتی ... آمدنت را فهمیدم اما رفتنت را نچ ! ... همیشه سبز باشی محمد خان جان ...
پاسخ دادنحذفهفت سال گذشت؟؟؟ خدای من..یادم میاد هفت سال پیش اینموقع یکی از سخت ترین روزهام رو میگذروندم...حالا هربار که یازده سپتامبر میشه یادم میاد یک سال دیگه ازاون روزهای سیاه گذشت... یادمه این اتفاق باعث شد یک دل سیر گریه کنم از بدی روزگار
پاسخ دادنحذفسلام دوباره بر محمد عزیز و مزیز ... خدا نکند بی معرفت بشوم که آن وقت باید مرده باشم ... حق با شماست ... باید می زنگیدم ... اما خودت بد عادتم کردی ناناز خان ... دفعه ی بعد منتظر نمی شوم ... خبر بد هم فیلتر شدن و مشکل دار شدن وبلاگ تو بود که خوشبختانه می بینم که سر پایی ... خلاصه خیای مخلصیم ... و ممنون الطاف روحیه بخش تو ... بی تعارف بگم نظرات تو در مورد نوشته هایم همیشه برای ام مهم بوده ... سبز باشید همگی ...
پاسخ دادنحذفپاینده باشی سعید خان جان عزیز
پاسخ دادنحذف