۱۳۹۱ دی ۱۱, دوشنبه

شعار تا شعار؛ از خاورمیانه تا هندوستان




شعار سه بخشی و مشترک مردم کشورهای عربی علیه حاکمانشان در  آنچه «بیداری اسلامی» یا «بهار عربی» خوانده شد و می‌شود، طنینی شاعرانه و آهنگی دلنشین داشت: «الشعب، یرید، اسقاط النظام» (مردم، می‌خواهند، سرنگونی نظام را) ... حاکمان تونس و مصر و لیبی و یمن ساقط شدند، بشار هم رفتنی است؛ اتفاقی که پیش بینی آن البته در دو سال قبل، محال بود ... اما در هند ِ این روزها زخمی و ملول از تجاوز و کشته شدن دختری دانشجو، شعار معترضان این است: We want Justice  (ما عدالت می‌خواهیم). هر دو شعار از سر خشم و نارضایتی است؛ اوّلی اما انگار که متوقف در فرم و شکل است (نظام ساقط شود و برود پی کارش، «نباشد»؛ همین)، دومی اما سر و کارش با «محتوا»ست و با آنچه «خواسته می‌شود». شاید اگر شعار اعراب «الشعب، یرید، اسقاط الظلم» بود؛ تکلیف مردم و میراث‌خواران برآمده از «بیداری اسلامی/بهار عربی» روشن‌تر بود!
.
.
در پلاس(+)
.