۱۳۸۹ مهر ۲۷, سه‌شنبه

ما حاضریم علف بخوریم اما بمب اتمی داشته باشیم

"ما حاضریم علف بخوریم اما بمب اتمی داشته باشیم" ... این حرف را سال ها قبل، ذوالفقار علی بوتو گفت. او را بعدتر کودتاچی ها اعدام کردند ولی ظاهرا با این یک حرف او هیچ رییس مملکتی در پاکستان مخالفت نداشت که بالاخره در دوره نواز شریف اولین بمب اتمی اسلامی در پاکستان، برای رو کم کنی هند، ترکانده شد ... سیل که بیست در صد پاکستان را در خود فرو برد، ما در تصاویر تلویزیونی دیدیم که قبل از سیل، مردم پاکستان در سیل بزرگتری غرق بودند: "فقر". گزارشگر از پیرزن پاکستانی پرسید: نگران هستی؟ و او گفت: خیلی نگران مرغ و خروس هایم هستم ... خدا خیلی صبر دارد: کشوری که بزرگانش علف خوردن مردمانش را ترجیح می دهند به بمب اتمی نداشتن، و مردمانش فقط نگران مرغ و خروس های خودشانند؛ اصلا چرا صد درصدش را سیل نبَرد؟
*
از دست این "بمب اتمی" دارها: "در کره شمالی که در آمد سرانه مردمش به زحمت به هزار دلار در سال می رسد، رییس جمهور مادام العمر هر شیشه نوشیدنی روزانه اش را به قیمت هفتصد دلار از فرانسه وارد می کند" – همشهری جوان؛ 24 مهر 89