۱۳۸۹ مهر ۱۹, دوشنبه

کاندر این سایه قرار دل شیدا باشد

آمده بود برای بازاریابی چاپ نفیس دیوان حافظ؛ همین امروز صبح. همان حینی که کتاب را داشت می داد ببینمش، نیّت کردم و همان دم دیوان خواجه شیراز را باز کردم؛ "هر که را با خط سبزت سر سودا باشد / پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد" (+) ... بعید می دانم منظور  لسان الغیب از خط سبز همان جنبش سبز خودمان باشد (!) ولی مگر مهم است؟ اگر حافظ این همه منجمد در عصر خودش و در ظاهر کلماتش  بود که از یاد رفته بود؛ مثل خیلی هایی که از یاد رفته اند، دارند می روند و خواهند رفت ... "ظل ممدود خم زلف توام بر سر باد / کاندر این سایه قرار دل شیدا باشد".