۱۳۸۸ اسفند ۶, پنجشنبه

آتش و مرگ و دلجویی

جشنواره سالانه تولیدات مراکز استانی صدا و سیما در بندرعباس در حال برگزاری است ... دیشب گوینده خبر مرکز اصفهان مورد تجلیل قرار گرفت و به علت آن که وی بعد از خواندن خبر پیروزی احمدی نژاد در انتخابات، اتومبیل خود را در یک آتش سوزی عمدی از دست داده بود، یک اتومبیل هم جایزه گرفت! ... هنوز کسی خبری از "دلجویی" از خانواده ندا، سهراب، اشکان، محسن، محمد و ... و ... نشنیده، نخوانده ... این ها چشمشان ماه هاست برای همیشه بسته شده، نفس هاشان بریده، خون رگهاشان خشکیده، کفن پیچ شده اند، زیر خروارها خاک آرام گرفته اند با این که سال ها تا پیری فاصله داشتند ... سهم ما بغض است؛ همین
*
پ.ن: یک کامنت: "عزیز بزرگوار! چرا خبری را شایع می کنی که هیچگونه صحتی ندارد. به گمانم حفظ اخلاق توام با سرعت و صحت و دقت در اطلاع رسانی، اگر بدانی از اصول است ... آیا تو ماشینی دیده ای؟! اگر تو به چشم دیده ای...او هم دیده است. آن بیچاره هنوز بدون وسیله است. در جشنواه به او فقط یک لوح و 4 نیم سکه جایزه دادند با یک تجلیل نیم بند. آیا اینها یک خودرو است ... به اعتقاد من او را بیش از این شما ها نسوزانید. اعتبار خود و دیگر دوستانت را اینگونه خدشه دار نکن. گرچه می دانم این خبر را روی سایتت نمی گذاری ولی اگر می خواهی مردانه عمل کنی از خودش بپرس. حداقل به اشتباهت اعتراف کن".
پاسخ من: بزرگوار! من صحت این خبر را از دوستان خبرنگارم پرسیدم؛ تأیید کردند، شما هم در این نوشته تان لااقل "قول" اهدای ماشین را تکذیب می کردید که مطمئن شویم اگر فی الحال ماشینی در کار نبوده؛ در آینده هم نخواهد بود. بله من ماشینی ندیدم؛ در سالن ماشینی نبود! ... عزیز! من اصلا قصد سوزاندن آن گوینده محترم را نداشته ام؛ او با اعلام خبر فقط به وظیفه سازمانی اش عمل کرده و اصلا کارش اشتباه نبوده هر چند ننوشته ای که همان لوح و سکه را هم برای چه به او داده اند؛ از قضا کسانی که ماشین او را آتش زده اند گناهکارند و نه از جیب بیت المال که باید از جیب آن ها ماشین این خانم را بخرند و تحویل دهند؛ احتمالا توجه نکرده ای که منظور من از نوشتن این پست نه تقبیح آن گوینده مرکز اصفهان، که تقبیح "تبعیض در دلجویی" است؛ این که چرا باید از او که فقط یک وسیله نقلیه را از دست داده دلجویی شود؛ حالا یا با اهدای ماشین یا سکه و لوح، ولی از مادرانی که فرزندان خود را از دست داده اند؛ دلجویی نشود؟! یک بار دیگر متن را با حوصله بخوان