۱۳۹۰ اسفند ۲۰, شنبه

ما و باج؟


گزاره اول - «چین» عموما مواضعی مثبت به سود ایران در مجامع بین المللی می گیرد. بی تردید، چین گربه ای نیست که جهت رضای خدا بخواهد برای ایران موش بگیرد (و نه البته فقط چین)
.
گزاره دو - سایت خبری «بازتاب» مدعی شده که «سه سال قبل مطابق با یک قرار داد عجیب، دولت ایران درآمد حاصل از فروش نفت را نزد دولت چین در اختیار این کشور می گذارد تا به عنوان پشتوانه ال سی های خرید کالای چینی برای ایران استفاده گردد. بنابر این قرارداد، دولت چین علاوه بر آن که پول خرید نفت ایران را نزد خود نگه می دارد، مدیریت این پول را نیز به عهده دارد و خود این پول را به ارزهای مختلف می تواند تبدیل کند. یکی از نکات جالب و البته تاسف بار در این قرارداد، این بوده است که دولت چین، هیچ گونه تعهدی نسبت به نتیجه اقدام خود ندارد و اگر به خاطر اشتباه سهوی یا عمدی دولت چین بخشی از سود یا اصل پول ایران با نوسانات نرخهای ارز از بین برود، مسئولیت آن بر عهده ایران است»(+)
.
گزاره سه – حدود سه سال و نیم قبل (مهر ماه 1387)، ژاپن برای عضویت در جمع اعضای غیردائم شورای امنیت سازمان ملل، رقیب ایران بود که البته با 158 رای در برابر 32 رای ایران، به عضویت این شورا در آمد. روزنامه کیهان در واکنش نوشت: «ژاپني ها در طي روزهاي منتهي به انتخابات به عناوين مختلف اعم از تطميع و تهديد پرداخت رشوه و دادن ساعت طلا و جواهرآلات به نمايندگان برخي كشورها سعي وافري در جلب آراء به سمت خود كردند»(+)
.
سئوال مهم  – چین با ما گران حساب نمی کند؟
.
پیش بینی مهم – خبر «بازتاب» تکذیب، خود «بازتاب» فیلتر، و چین دوست ما باقی می ماند
.
.
.