۱۳۹۰ فروردین ۱۲, جمعه

نَمُردگی وجدان



خیلی سخت بگیری اسمش می شود "عصر رسوایی"، "عصر تناقض"؛ اینکه برای تونس و مصر و یمن و بحرین و عربستان و لیبی جور دیگری برقصانی، برای "سوریه"ی نورچشمی جور دیگر. تازه فکر کنی که "می رقصانی"! ... اما این طور نیست. اسم این ها "رسوایی" و "تناقض" نیست؛ شاید باشد، اما همه اش این نیست. اسم این ها "سیاست" است؛ به تمامی. بد هم نیست. این "یک بام و دو هوا" داد می زند که نفعی این وسط هست و مگر سیاست جز تدبیر امور است برای نفع؟ خب! حالا تقصیر سیاست پیشگان چیست که سرعت تحولات آن قدر بالا بوده در این سه ماهه، که متناقض بودن و رسوا کنندگی این تدبیرهای بی داور این همه توی ذوق همه می زند؟ ... حالا خنده مان بر ادعاهای "حق محوری" و "دفاع از مظلوم" و "عین دیانت" تلخ تر از همیشه خواهد بود؛ خدا کند البته که چنین باشد؛ این نشانه نمردگی وجدان است.
*

کاریکاتور: کامبیز درمبخش