۱۳۹۲ اسفند ۱۳, سه‌شنبه

125

سلام عطر لحظه‌های سکوت
.
از سهراب خوانده بودم: «آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ»؛ و فکر کرده بودم: وه که این، چه آشنایی کامل و تمام کننده‌ای می‌تواند که باشد.
.
وقت نجوا با «آن وسعت بی‌واژه»، یاد مرا یاد کن ...
دعاکرده‌ام که دعایم، یادت نرود؛ اجابت‌اش را تو خوب خواهی دانست.
.

.