۱۳۹۱ دی ۲۳, شنبه

انتخابات «ابزار» است نه «هدف»



انتخابات «ابزار» است نه «هدف»؛ توجه به این مهم، می‌تواند ما را از مناقشه در «آزاد» بودن یا نبودنش، تا حد زیادی دور و بی‌نیاز کند و یا لااقل این مناقشه را سهل گرداند.
.
انتخابات روشی معیّن برای اعمال نظر مردم در تدبیر امور کشور است؛ روشی برای برکشیدن کسانی برای حکومت، و یا به زیر کشیدن کسانی دیگر؛ و به طور ساده و واضح ابزاری برای «جابجایی قدرت»؛ بدون خشونت و خونریزی.
.
اگر ابزار دیگری برای این جابجایی، با شرط عاری بودن از خشونت و خونریزی‌اش، در دسترس باشد؛ چرا نباید از آن استقبال کرد؟ صرفا به این دلیل که اسم‌اش «انتخابات» نیست که مُد و دکور و پُز ِ «مردم‌سالاری» و «دمکراسی» باشد؟ این سئوال را به شکل‌های دیگری هم می‌شود پرسید؛ اینکه «انتخاباتی که به کار جابجایی قدرت نیاید، به چه کاری می‌آید؟»؛ «صفت»اش گو، هر چه می‌خواهد باشد!
.
به طور تأسف‌باری یادآوری این نکته ضروری به نظر می‌رسد که کسانی که از «جابجایی قدرت» تعبیر به «براندازی» می‌کنند، عموما کسانی هستند که برگزاری انتخابات را «هدف» می‌دانند.
.
.