۱۳۹۰ خرداد ۲۸, شنبه

اخراجی ها / پایان نامه



هر دو طرف اشتباه کردند؛ هم آن هایی که گفتند باید اخراجی های سه تحریم شود، تا حال یک کارگردان دولتی گرفته شود و وقتی تحریم نشد، نوشتند: "خلایق هر چه لایق"، و هم آن هایی که وقتی اخراجی های سه فروش میلیاردی کرد گفتند و نوشتند که مردم به رغم خواست بدخواهان و دشمنان، به دیدن یک فیلم ارزشی رفتند! مردم خنده و لودگی می خواستند، رقص و دیدن کپی شوهای لس آنجلسی و عبور از خط قرمزهای سی ساله در سینمای جمهوری اسلامی و لختی دوری از غصه های زندگی، و ده نمکی و دوستانش میلیاردر شدند! اگر می خواستند که "پایان نامه" هم فروش کند، باید همین راه را می رفتند؛ جایزه، ماشین و سکه دادن، توزیع نیم بها و رایگان بلیت چیزی نبود که یک فیلم سفارشی بتواند با آن ها مردم را به سینما بکشاند تا آن جا یک فیلم سفارشی به مردم از حوادث بعد از انتخابات بگوید؛  تازه شاید ملت خوشش بیاید و باور کند، شاید هم نه! ... کسی مردم را به تحریم "پایان نامه" نخوانده بود؛ ولی فیلم عملا تحریم شد؛ با همه جوایزی که تماشایش داشت ... مردم را نشناخته اند، نشناخته ایم  
*
.
خیلی سخت است دست اندرکاران و بازیگران پایان نامه را دوست داشتن، بخشیدن و فراموش کردن شان ...
.
.
لینک مرتبط: صدای پای کبوتر
.
.
.