۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۵, یکشنبه

به قدر ِ یک فصل


امروز به قدر ِ یک فصل گذشت از روزی که اختیار در خانه ات را هم از تو گرفتند ... تو که در خشت خام، "مهرورزی" را "کینه توزی" و "کابینه هفتاد میلیونی" را "کابینه یک نفره" و "عدالت اجتماعی" را "تحقیر ملی" دیده بودی، از رمالی و کف بینی گفته بودی، از پدیده دروغگویی و از دو دو تا ده تا ... بعد تا توانستند تو را دشنام ها دادند، همراهانت را زندانی کردند، بردند و آویختند و زدند ... شدی سر فتنه! بی بصیرت! ... خشت خام دو سال پیش حالا شده "آیینه" برای همان ناسزاگوها، همان کلید داران زندان و بند و بست  ... خوشیم که به تو، به پیر بصیر سرزمین مان، از همان ابتدا ایمان داشتیم.
.
.
.