۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۰, جمعه

رأی اینجا ... رأی آنجا

نزدیکتر
آقایی به دنبال رأی است؛ "می داند" همین "الان" ده ها میلیون نفر پای تلویزیون نشسته اند، "اسم" می برد و بی هیچ سند و مدرکی با آبروی کلی آدم که در محل حاضر نیستند و نمی توانند از خود دفاع کنند، بازی می کند. آبرو رفته ها بعدتر هم مجال دفاع از خودشان را پیدا نمی کنند. اسم کارش را می گذارد "مناظره تاریخی" ... رای می آورد ... او را می شناسید؛ همین نزدیکی هاست. ماجرا مال یک سال قبل است
دورتر
آقایی به دنبال رأی است؛ "نمی داند" میکروفن روشن است و پشت سر شهروندی که او را توی خیابان گیر انداخته و سئوال پیچ کرده حرف می زند؛ به او می گوید: "این زن سر سخت و متعصب؛ "bigoted woman"" . او را می کشند می آورند توی رادیوی سراسری و حرف های خودش را برای خودش پخش می کنند. عذرخواهی می کند. بعد هم سوار ماشین می شود و به خانه آن شهروند، که پیرزنی بیوه است، می رود. چهل دقیقه با او صحبت و بعد جلوی دوربین ها از او عذرخواهی می کند و می گوید "من درست متوجه حرف های این خانم نشده بودم". او گورودن براون نخست وزیر فعلی انگلیس است و ماجرا مال همین دیروز
درست همین جا؛ توی وجدان
می دانید اشکال کار کجاست؟ چرا این نزدیکی ها با تهمتِ آشکار می شود رأی گرفت و آن دورتر ها، با عذرخواهی بابت یک توهین در گوشی؟
*
یک لینک مرتبط و خواندنی (+)