۱۳۸۸ آبان ۱۰, یکشنبه

درماندگی و دیگر هیچ

اگر چینی ها در عالم تجارت شهره به ساختن کالای تقبلی با بِرندهای مشهور و معتبرند، در دنیای سیاست، شهره های جنس بَدل را باید در کشور خودمان پیدا کنیم! ... رنگ سبز، به عنوان نماد جهانی جنبش سبز مردم ایران، گویا آن چنان عرصه را بر حضرات تنگ کرده که پس از اقدامات مذبوحانه ای (!) مثل توقیف لباس های سبز تیم ملی، صدور دستور بستن فواره آب سبز در مشهد، گیر دادن به فردوسی پور به خاطر استفاده از رنگ سبز در نظرسنجی تلویزیونی و حتی علم کردن حدیثی در بحارلانوار که "شال سبز نماد پیروان دجّال در آخرالزمان است"، اینک فروتنانه "دجّال" را بخشیده و خود دست به ایجاد تشکلی با نام "جنبش سبز علوی" زده اند! پسوند "علوی" را بگذارید به حساب این که وقتی چینی ها هم می خواهند بدل "سامسونگ" روانه بازار کنند، روی کالاهایشان مارک می زنند: "سَمسونگ"! درماندگی و استیصال گنده تر از این جایی سراغ دارید؟ اگر به بی اثر بودن نماد جنبش سبز در جامعه یقین داشتند؛ حتی با وجود اقامه حدیثی چنان، مطمئن باشید بادبادک چنین جنبشی را هوا نمی کردند.