عکس دوم رو دوست دارم، تعدادی پرتره ی قدیمی هم جمع کردم منتها گاهی که نگاهشون می کنم با خودم می گم این آدما همه مردن... گاهی هم به یاد آلبوم عکس فیلم the others می افتم.
لطفتان را سپاس........انتخاب عكسهاتون فوق العادست. عكس اول يادآور تمام زيبايي هايي است كه مجبوريم از داخل قفس ببينيمشون. بي نهايت زيبا و دلتنگ كننده است .
وای اون دور یقه های سفید قلاب باقی,روبان هایی که به جای مقنعه های امروز باید حتما" به موهامون می بستیم(لابد به نظر بعضیا نشونه دیکتاتوری),روپوش های چین دار با جوراب شلواری,.... آقای معینی دیوونه شدم با این عکس به خدا.از نگاه کردن بهش سیر نمی شم تمام خاطرات خوش اون روزا,مدرسه ها معلمای خوشگلمون پیک های کودک و...(ممنون) برای فسانه:پامون لب گور هست ولی به خدا هنوز نمردیم.تازه مامان من که اون روزای تو عکس معلمم بوده هنوز خدا رو شکر سایه اشون رو سرمونه!
(+)
(+)
عکس دوم رو دوست دارم، تعدادی پرتره ی قدیمی هم جمع کردم منتها گاهی که نگاهشون می کنم با خودم می گم این آدما همه مردن... گاهی هم به یاد آلبوم عکس فیلم the others می افتم.
پاسخ دادنحذفلطفتان را سپاس........انتخاب عكسهاتون فوق العادست. عكس اول يادآور تمام زيبايي هايي است كه مجبوريم از داخل قفس ببينيمشون. بي نهايت زيبا و دلتنگ كننده است .
پاسخ دادنحذفعكس اول را دوست مي دارم. شمال را يادم مي آورد. چند جايي از شمال هست كه مثل اين پل باريك و فلزي است. جالبه
پاسخ دادنحذفوای اون دور یقه های سفید قلاب باقی,روبان هایی که به جای مقنعه های امروز باید حتما" به موهامون می بستیم(لابد به نظر بعضیا نشونه دیکتاتوری),روپوش های چین دار با جوراب شلواری,....
پاسخ دادنحذفآقای معینی دیوونه شدم با این عکس به خدا.از نگاه کردن بهش سیر نمی شم تمام خاطرات خوش اون روزا,مدرسه ها معلمای خوشگلمون پیک های کودک و...(ممنون)
برای فسانه:پامون لب گور هست ولی به خدا هنوز نمردیم.تازه مامان من که اون روزای تو عکس معلمم بوده هنوز خدا رو شکر سایه اشون رو سرمونه!
عكس دوم يه حسي داره!
پاسخ دادنحذفنمي دونم چرا فقر حتي از پشت چهره هاي به ظاهر مرتب هم فرياد مي زنه.نمي شه پنهانش كرد.