۱۳۹۱ فروردین ۹, چهارشنبه

چهارپاره – 66


(1)
علی مطهری، نماینده تهران در مجلس، گفته که معتقد است احمدی نژاد به گونه ای رفتار کرد که کار به سوال رسید و  ادامه داده: «شرایط جهانی ایجاب می کند فعلا با ایشان بسازیم و الّا  استیضاح می کردیم»(+)
.
(2)
علی مطهری راست می گوید، اما نه همه آن را. با احمدی نژاد برای عبور از اصلاح طلبان و رفسنجانی، سال هاست مدارا می شود. شرایط خارجی، که تبدیل به بهانه سازگاری با احمدی نژاد شده، عمری کوتاه تر از شرایط داخلی دارد. اصولگرایان اگر کسی را داشتند که رای مردم را برای ریاست جمهوری داشته باشد، عمرا سراغ احمدی نژاد نمی رفتند. اصلاح طلبان که صرفا با سازوکار انتخاباتی حداکثر هشت سال بر سر قدرت بودند، کار را به جایی رسانده بودند که به قول فرمانده کل سپاه (سردار جعفری) رهبری برای مبارزه با آن ها، چفیه بر گردن آویخت(+). و البته این فقط بخش نمادین آن مبارزه بود. احمدی نژاد «آمد»، و مهم تر از آن «ماند» تا آن مبارزه به آخر برسد. تلاطم در جهان عرب، اجماع کم سابقه جهانی علیه ایران، جنگ سرد با عربستان و با شدتی کمتر با ترکیه و صدور احکام پلیس بین الملل برای برخی اتباع ایرانی به اتهام دست داشتن در عملیات تروریستی را می توان از جمله مهم ترین شرایط جهانی دانست که بهانه برای درگیر نشدن قوای حکومتی را با یکدیگر مهیا می کند.
.
(3)
خبرنگاری از جمشید انصاری (نماینده اصلاح طلب فعلی زنجان در مجلس که البته برای مجلس نهم کاندیدا نشد) پرسیده: « کی ها در تنگنا قرار می گیرید؟» و او جواب داده: «سخت ترین تنگنا برای من لحظاتی است که آقای کامران (نماینده اصولگرای اصفهان) برای بیانیه ای در مجلس امضاء جمع می کند و متن بیانیه را هم ندارد و اصرار می کند که شما اعتماد کنید و امضا نمایید بعدا آقای حداد عادل متن را ارایه خواهند داد و شما می بینید که حدود 200 امضاء هم به همین کیفیت گرفته است»(+)
.
(4)
محصول مجلسی 290 نفره که برای بیانیه نوشته نشده، 200 امضا در آن جمع می شود، و دولتی که می داند حتما تحمل خواهد شد، چه چیزی خواهد بود؟ به اطراف خود نگاه کنید اگر که هنوز در این سوی مرزهای ایرانی هستید که روزگاری مثال مدنیّت بود؛ محصول را می بینید.
.
.
.