۱۳۸۹ خرداد ۴, سه‌شنبه

عصیان مطلق

خدایا! مرا، در ایمان، "اطاعت مطلق" بخش، تا در جهان، "عصیان مطلق" باشم


خدایا! آتش مقدس "شک" را آن چنان در من بیفروز تا همه "یقین"هایی را که در من نقش کرده اند، بسوزد، و آن گاه، از پس توده ی این خاکستر، لبخند مهراوه بر لب های صبح یقینی، شسته از هر غبار، طلوع کند


علی شریعتی