ه‍.ش. ۱۳۹۴ تیر ۲۳, سه‌شنبه

192

دل‌آرام خوب ... «تمام پرسه‌های من کنار تو سلوک شد»؛ و من مگر از دنیا چه خواسته بودم؟ حالا گو مجال رفتن؛ کجایی؟

چقدر دلم می‌خواست همه عمرم را بدهم و یک شب دیگر انگشتانم، شانه‌ی موهایت باشد؛ یا خَیر المُستانِسین؛ تو ساکتی و من گریه می‌کنم.