۱۳۹۴ تیر ۱۴, یکشنبه

191


امشب زمین پُرِ فرشته است، پر روح، پر خویشاوندی با خودِ خدا، پر کلمه؛ تا خود سحر و من سال‌هاست زمزمه می‌کنم:
شب قدری چنین عزیز و شریف / با تو تا روز خفتنم هوس است
...
یادت هست وقت سحر، باد سختی آمده بود؟ گفته بودم باز لابد به خاطر موهای توست. حالم خوب شد از خیال عاطرت؛ پیش قراول بال‌زدن‌ فرشتگان بود.